Tożsamość Satoshiego Nakamoto od lat jest jedną z największych tajemnic świata kryptowalut, a liczne spekulacje i teorie nadal krążą wokół różnych kandydatów. Osobiście uważam, że istnieje wiele mocnych argumentów za teorią, że Satoshi mógł być nie jedną osobą, lecz grupą ludzi, którzy współpracowali nad stworzeniem Bitcoina. Dlaczego? Bo stworzenie tak zaawansowanego systemu wymagało wielu różnych umiejętności – od kryptografii, przez programowanie, aż po ekonomię.
Wielu wskazuje na Hal Finney’a, który był blisko związany z projektem od samego początku i miał ogromną wiedzę technologiczną oraz filozofię zgodną z ideami stojącymi za Bitcoinem. Inni uważają, że Nick Szabo, twórca koncepcji Bit Gold, mógł być zaangażowany, biorąc pod uwagę jego badania nad cyfrową walutą.
Len Sassaman, którego związek z anonimowością i kryptografią jest dobrze znany, również wydaje się wiarygodnym kandydatem, zwłaszcza że jego śmierć zbiegła się w czasie z momentem, gdy Satoshi przestał komunikować się ze światem.
Jednak teoria, która przemawia do mnie najbardziej, to taka, że „Satoshi Nakamoto” może być zlepkiem tych osób – grupą, która wspólnie pracowała nad projektem, ukrywając swoją tożsamość dla dobra całego przedsięwzięcia. Być może nigdy nie dowiemy się, kto dokładnie stał za Bitcoinem, co tylko dodaje mu mistycyzmu i siły jako projektu zdecentralizowanego i wolnego od kontroli jednostek.
A co Ty myślisz? Może ta tajemnica powinna pozostać nierozwiązana?
Powody dlaczego pierwsi współpracownicy Satoshiego Nakamoto – tacy jak Hal Finney, Gavin Andresen, Adam Back, czy Nick Szabo – nie znają jego prawdziwej tożsamości
1. Satoshi celowo ukrywał swoją tożsamość
Od początku istnienia Bitcoina, Satoshi Nakamoto podkreślał znaczenie decentralizacji i anonimowości. Mógł z premedytacją unikać osobistych kontaktów, nawet z bliskimi współpracownikami, by jego tożsamość nigdy nie była powiązana z tym projektem. Istnieje teoria, że Satoshi był bardzo świadomy zagrożeń związanych z kontrolą rządów i instytucji finansowych, więc ukrycie tożsamości mogło być kluczowe dla przetrwania Bitcoina.
2. Komunikacja ograniczona do e-maili i forów
Satoshi nigdy nie spotykał się z żadnym z tych wczesnych współpracowników twarzą w twarz, a cała komunikacja przebiegała drogą e-mailową lub na forach internetowych. Tego rodzaju dystans sprawił, że nawet osoby blisko zaangażowane w rozwój Bitcoina nie miały możliwości zidentyfikowania go osobiście. Satoshi mógł korzystać z serwerów proxy lub innych technologii do ukrywania swojej lokalizacji i tożsamości.
3. Świadome oddzielenie się od projektu
Wielu spekuluje, że Satoshi nie chciał stać się centralną postacią projektu. W miarę jak Bitcoin zyskiwał na popularności, Nakamoto stopniowo usuwał się w cień, oddając rozwój projektu społeczności. Ostatnia wiadomość od Satoshiego pochodzi z 2010 roku, co sugeruje, że nie chciał pełnić roli lidera, by Bitcoin nie stał się zależny od jednej osoby.
4. Cisza dla dobra projektu
Możliwe, że niektórzy z wczesnych współpracowników mogli podejrzewać, kim był Satoshi, ale świadomie zdecydowali się nie ujawniać tej informacji. Jeśli ktoś faktycznie znał jego tożsamość, być może uznał, że wyjawienie jej mogłoby zaszkodzić idei zdecentralizowanego systemu, który nie miał być zależny od jednostki czy grupy osób.
5. Grupa zamiast jednostki
Jeśli Satoshi był zespołem ludzi, a nie jedną osobą, to ich tożsamości mogły być ukryte nawet przed sobą nawzajem. W takim wypadku, nawet bliscy współpracownicy, tacy jak Finney czy Andresen, mogli nie znać wszystkich szczegółów. Każdy członek zespołu mógł odpowiadać za inny aspekt projektu, co utrudniało identyfikację.
6. Relacje były zawodowe, nie osobiste
Choć osoby zaangażowane w rozwój Bitcoina znały się na poziomie zawodowym, niekoniecznie musiały się przyjaźnić. Relacje te mogły być oparte wyłącznie na współpracy technicznej. Nawet jeśli Finney, Back czy Andresen komunikowali się z Satoshim, mogli po prostu respektować jego prawo do anonimowości i nie próbować dociekać, kim naprawdę jest.
7. Ochrona prawna i osobista
Ujawnienie tożsamości Satoshiego mogłoby ściągnąć na niego ogromne ryzyko prawne i finansowe, zwłaszcza biorąc pod uwagę regulacje finansowe w różnych krajach. Być może Nakamoto (lub grupa Nakamoto) obawiał się prześladowań ze strony rządów, banków czy innych instytucji, co mogło być powodem utrzymywania anonimowości nawet w stosunku do najbliższych współpracowników.
To, że nikt z tych osób nie zna prawdziwej tożsamości Satoshiego, dodaje całej sprawie pewnego mistycyzmu. Możemy sobie tylko wyobrażać, że jego decyzja o zachowaniu anonimowości była przemyślana i miała na celu ochronę Bitcoina jako projektu. W końcu sam Bitcoin miał być zdecentralizowanym, otwartym systemem – a utrzymanie anonimowości twórcy pozwala uniknąć centralizacji władzy, nawet na poziomie symbolicznym.