Budzimy się Polsko

Budzimy się, Polsko

Budzimy się, Polsko, to nasza godzina!
Z popiołów wstajemy – nowa się zaczyna!
Zjednoczmy się, bracia, niech płonie ta siła,
Odzyskajmy dumę, Polska nie zginie!

W sercach płonie ogień, jak dawniej w Warszawie,
Niechaj echo wolności przez ulice się stawi,
Nasza ziemia – święta, choć zraniona bliznami,
Nie oddamy jej wrogom, choćby przyszli falami.

Nie ma miejsca na strach, gdy historia woła,
Tu naród powstaje, jak Feniks do doła,
Zbudujemy legiony, nie z broni – z odwagi,
W jedności jest moc – przestańmy być sami!

Budzimy się, Polsko, to nasza godzina!
Z popiołów wstajemy – nowa się zaczyna!
Zjednoczmy się, bracia, niech płonie ta siła,
Odzyskajmy dumę, Polska nie zginie!

To nie politycy, to nie media, nie elity –
To my jesteśmy siłą, ludzie – bez limitu,
W naszych rękach przyszłość, w sercu biało-czerwień,
Czas się obudzić, zanim zgaśnie ten płomień.

Za dziadków, co ginęli, za tych, co milczą,
Za dzieci, co dorastają z twarzą niewinną,
Brońmy Polski sercem, myślą, prawdą, czynem,
Bo to dom nasz wspólny, to nasze jedyne.

Budzimy się, Polsko, to nasza godzina!
Z popiołów wstajemy – nowa się zaczyna!
Zjednoczmy się, bracia, niech płonie ta siła,
Odzyskajmy dumę, Polska nie zginie!

Nie czekaj na znak – sam nim dzisiaj zostań,
Każdy dzień bez walki to dla wroga szansa pusta,
Niech ulice miast znów biją jednym rytmem,
Niech zapłonie serce – niech zatrzęsie się system!

My jesteśmy zmianą, nie narzekaj – działaj,
Kto zapomniał historii, ten sam sobie gra faula,
To jest czas przebudzeń, to jest krzyk sumienia,
Polsko, powstań! Ty masz duszę nie do złamania!

Niech wróg nas się boi, bo powstaje naród,
Z pokolenia gniewu rodzi się duch hartu,
Nie idziemy po złoto, nie po sławę, fejm,
Idziemy po prawdę, po nasz święty dzień.

Wśród dymu i kłamstw odnajdziemy drogę,
Polska to nie mapa – to wolności ogień,
Więc stawaj obok mnie – sercem, nie papierem,
Budzimy się, Polsko – teraz, nie za sterem!

Niech ten głos rozbrzmi daleko i szeroko –
Polska to my. Tu i teraz. Na nowo.